از آن جا که درگیری های لفظی در باره مسئول به کارگیری سلاح های شیمیایی در حومه دمشق بالاگرفته و هر آینه بیم آن میرود که به درگیری فیزیکی نیز بیانجامد بر آن شدیم تا با ارائه یک رویکرد منطقی عامل اصلی و پشت پرده این اقدام ضد انسانی را شناسایی کنیم:
ابوصقار: ابوصقار که در خانه وی را "عمو قصاب" می نامند و نیروهای تحت امرش جزو مظنونین اصلی این جنایت به حساب می آیند. لکن باید توجه داشت که ایشان متخصص برخورد سلاخ مآبانه با قربانیان است و در شیوه نامبرده طرف مقابل به هیچ وجه نباید مسموم شود و اعما و احشای قربانی باید حتما سالم بماند تا خوردنش منع بهداشتی نداشته باشد. شعار ایشان نیز "جگرش را خام خام" است که به خوبی گویای عدم دخالت ایشان در حمله شیمیایی می باشد. (حال گیر ندهید که چرا قربانیان آقای ابوصقار مرد هستند. این وصله های ناجور با چسب دوقلو هم به این مجاهد بزرگ نمی چسبد!)
القاعده: از سوی عده ای از کارشناسان این گروه تروریستی به عنوان کاندیدای نخست استفاده از مواد شیمیایی به حساب می آید و با وجودی که در بادی امر فرض معقولی به نظر میرسد چند اشکال عمده و اساسی دارد:
یکم: القاعده نه تنها به راحتی آب معدنی خوردن مسئولیت کارهایش را بر عهده می گیرد بلکه گاهی دیده شده که در مواردی مسئولیت چند سیل و زلزله را نیز بر عهده گرفته است! با این حساب کمال بی انصافی است اگر تصور کنیم حمله شیمیایی کار این گروه بوده باشد در حالی که خود آن را حاشا می کند!
دوم: القاعده عادت به خون و خون ریزی دارد و کشتار پاکی که در آن خونی از دماغ کسی فرو نریزد با مرام این گروه سازگار نیست. شیوه این گروه تیر و تفنگ است و دار و درفش و بمب ساچم های و خونهایی که تا رکاب اسب باید بر زمین جاری شود! به قول بزرگان اگر القاعده خونریزی نکند به الیائسه تبدیل خواهد شد!
سوم: القاعده اصولا کله شق تر از این حرف هاست و اگر واقعا به زرادخانه سلاحهای شیمیایی دسترسی داشت تا به حال چنان این سلاح ها را به مثابه نقل و نبات مصرف می کرد که نسل موجودات زنده در خاورمیانه به کل منقرض می شد!
نیروهای تحت فرمان بشار اسد: بشار اسد از خانوادهای بسیار اصیل و بزرگ بوده و پدرش حافظ از شاعران بزرگ قرن هشتم به حساب می آید که قطعا غزل مشهورش را با مطلع "چنان کشتاری شد اندر دمشق / که یاران فراموش کردند عشق" بارها و بارها شنیده اید. از چنین بزرگ زاده ای، چنین جنایت هولناکی ساخته نیست! علاوه بر این آقای اسد طبابت خوانده است و قسم بقراط خورده است تا برای نجات جان مردم هر کاری از دستش برمی آید –ولو تنفس دهان به دهان- انجام دهد. مضافا این که اگر ایشان قصد استفاده از سلاح های شیمیایی را داشت همان چند ماه پیش که اوضاع بسیار وخیم گشته و کار به نبرد تن به تن در کاخ ریاست جمهوری با ارتش آزاد و پیام نور کشیده شده بود این کار را می کرد نه اکنون که در موضع برتری است و مخالفان در موضع ضعف و هزیز ذلت.
نتیجه نهایی و معرفی عامل جنایت: با توجه به ادله متقن و مبرهنی که آورده شد، هیچ کدام از طرف های درگیر در سوریه مرتکب این جنایت نشده اند و عامل این جنایت کسی نیست جز "خرزو خان برره"!
منبع: فراسخن